Het maakt niet uit wat voor tour je doet, er zitten altijd wel wat onderwerpen bij die je minder aanspreken. Vandaag is zo’n dag, maar zoals altijd, zit een verrassing in een klein hoekje.

3 knikkers en een bamboeboogje en dit kereltje is helemaal gelukkig!
3 knikkers en een bamboeboogje en dit kereltje is helemaal gelukkig!

We bezoeken vandaag een klein bedrijfje waar je het productieproces van een lokale sterke drank, arak genaamd, kan zien. We hebben veel slechte verhalen over arak gehoord, dat er af en toe methanol in plaats van alcohol in zit en dat er ieder jaar mensen aan overlijden. Proeven gaan we het niet, maar het productieproces lijkt ons wel op zich wel interessant om te zien.

Ergens midden op het platteland stopt onze chauffeur, Flori plotseling, ‘arak!’ roept hij. Enigszins verbaasd stappen we uit… waar dan? Maar dan loopt de chauffeur al het terrein van een huisje op. We lopen achter hem aan en komen op een terrein met wat kleine houten gebouwtjes, met daarachter een bos van palmbomen. De familie die er woont komt al

Hij klimt de boom in alsof het niets is.
Hij klimt de boom in alsof het niets is.

aangelopen. ‘Arak’ zegt onze chauffeur nogmaals, terwijl hij ergens naartoe wijst. We zien inderdaad een klein hutje, waar een soort brouwseltje op het vuur staat. Niemand spreekt Engels, dus veel kunnen ze er niet over vertellen. We kunnen nog net begrijpen dat het van oude kokosnoten wordt gemaakt. Na een paar minuten hebben we het wel gezien en willen we terug gaan naar de auto. We zijn allemaal toe aan een drankje en hebben wel zin in een koud colaatje ipv arak.

Binnen no time zit hij boven in en kapt wat jonge kokosnoten.
Binnen no time zit hij boven in en kapt wat jonge kokosnoten.

 

Versere kokosnoten kan je niet krijgen!
Versere kokosnoten kan je niet krijgen!

Maar dan bedenken we ons en draaien ons weer om. Waar oude kokosnoten zijn, zullen vast ook jonge kokosnoten zijn… We vragen het aan de familie en voor we het weten klimt de man van de familie, ik schat hem rond de 55 jaar, binnen een paar seconden een metershoge palmboom in, alsof hij een trap op loopt, en kapt wat jonge kokosnoten. Zorgvuldig worden de kokosnoten opengehakt en zitten we niet veel later lachend met zn allen glaasjes kokosmelk te drinken, terwijl we de kokos met een lepel uit de noten schrapen om op te eten. Sylvia speelt zelfs nog een potje knikker met de jongste telg van de familie.

Lekker knikkeren met de jongste telg van de familie.
Lekker knikkeren met de jongste telg van de familie.
Ik wil ook wel even proberen een kokosnoot in stukken te hakken.
Ik wil ook wel even proberen een kokosnoot in stukken te hakken.

Als onze dorst gelest is en onze buikjes gevuld zijn, nemen we na een half uurtje lachend afscheid van de familie en gaan we weer op pad.

 

13 gedachtes op “Zomaar een standaardattractie

  1. Weer een mooi verhaal! Weet je wat ook lekker is? Cocosmelk met 7up! Wanneer gaan jullie naar Australie trouwens? Enjoy! liefs van mij

  2. Haha had jullie gezicht wel eens willen zien toen die man de boom in klom. Waarschijnlijk was dat hetzelfde gezicht wat ik trok toen ik het las: erg verbaasd dus!

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!