We zijn nog lang niet klaar in dit prachtige, veelzijdige land. Maar omdat we nu vrij weinig kunnen doen door het regenseizoen, pakken wij het vliegtuig naar Maleisië. Met pijn in ons hart, maar met de gedachte dat we zeker terugkomen, zeggen we: tot ziens Nepal!

Note: vandaag zagen wij dat er helaas iets mis is gegaan met het posten van dit bericht. Eigenlijk had deze vorig week al gepost moeten worden. Omdat we jullie het verhaal niet willen onthouden, plaatsen wij hem nu alsnog. :)

Nepalese dames.
Nepalese dames.

Tot nu toe hebben wij altijd een goed gevoel gehad bij het verlaten van een land. Het gevoel dat we voor nu genoeg van het land hebben gezien, niet te weinig en zeker niet te veel (kan dat eigenlijk wel?), dat het goed is om door te gaan naar het volgende land.

Nu staan we, na vijftien dagen in Nepal te zijn geweest, op het vliegveld van Kathmandu. Na 24.614 kilometer over land te hebben gereisd, wachten we op onze allereerste vlucht van deze reis. Het is een oud, klein vliegveld en de terminal heeft meer weg van een oude gymzaal uit de jaren ’60, dan van een echte luchthaven. Het vliegtuig staat buiten al op ons te wachten. Over enkele ogenblikken zullen de deuren van de terminal openzwaaien en lopen we over de landingsbaan naar het vliegtuig toe. Wat een verschil zal dat zijn met de moderne luchthaven van Kuala Lumpur, waar we over een paar uurtjes aankomen.

Als de auto écht vol is, hang je er gewoon achter.
Als de auto écht vol is, hang je er gewoon achter.

 

Nepalese chauffeurs zijn trots op hun vrachtwagens.
Nepalese chauffeurs zijn trots op hun vrachtwagens.

Waar we voorheen altijd onze blik vooruit hadden op het volgende land, met kriebels in onze buik en enthousiasme in ons doen en laten, kijken we nu vooral met onze blik terug. Natuurlijk kijken we uit naar Maleisië, naar alles wat het te bieden heeft (en vooral even lekker op het strand liggen!!!). Maar we kijken nu vooral terug op Nepal. We hebben genoten van dit prachtige land en zijn hartstikke blij en voelen ons super bevoorrecht dat we hier twee weken hebben mogen doorbrengen. Toch hebben we gemengde gevoelens, omdat we hier eigenlijk nog zó veel meer willen zien en doen. Als we realistisch kijken, moeten we vertrekken, kijken we met ons hart, dan moeten we blijven. We zijn in dubio en dat gevoel zal voorlopig waarschijnlijk niet meer weg gaan.

Tot ziens, Nepal! Het vliegtuig wacht al op ons.
Tot ziens, Nepal! Het vliegtuig wacht al op ons.

Het is een moeilijk afscheid, maar we houden in gedachte vast dat we terugkomen. We zeggen geen gedag, maar zeggen: tot ziens Nepal! Tot volgend jaar!

4 gedachtes op “Tot ziens Nepal

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!