Ik word wakker en kijk eens rustig om mij heen. Na twee lange dagen reizen is dit de plek waar wij de komende weken zullen verblijven. Het is een simpele kamer. Een tweepersoons bed, een tafel met twee stoelen, een kledingkast en twee grote ramen. Via een deur komen we in onze badkamer met een modern hangend inbouwtoilet, een vreemde blikvanger in een verder verouderde badkamer met groengele tegeltjes, een douche en een wasbak. Het geheel is aan vervanging toe, maar dat geeft niet, want het is allemaal schoon, heel en functioneert prima en de grote flacons douchegel en shampoo geven het iets huiselijks en persoonlijks. Ik geef een zucht van opluchting. Heerlijk na alle anonieme hotelletjes.

Het uitzicht vanaf onze veranda.
Het uitzicht vanaf onze veranda.
Onze familie.
Onze familie.

Ik stap de kamer uit en zie vanaf de grote veranda voor het eerst de prachtige omgeving bij daglicht. We hebben een kamer boven het restaurant van de familie. Ik kijk om mij heen. Voor mij ligt de zee. Links van mij het dorp, met daar achter hoge heuvels. Rechts ligt een soort scheepswerf, waar ze de laatste boten klaarstomen voor het toeristenseizoen. Wat een prachtig uitzicht, een echt paradijsje. Er rijdt een scooter voorbij met een oud mannetje erop en een hond tussen zijn benen. Hij stopt en roept wat richting het restaurant onder mij, terwijl de hond van de scooter afspringt en een rondje loopt. Als de hond later terugkomt is de man met de scooter alweer vertrokken en loopt de hond de rest van de ochtend ietwat verdwaasd rondjes. Naast het restaurant zie ik een ouder vrouwtje in haar tuintje werken. De jonge tomatenplantjes worden geplant om over een paar weken heerlijke, grote, rode, sappige tomaten te geven. Ze kijkt mij aan en lacht vriendelijk ‘mehdeba!’ hallo!

Aylin 1 jaar! Hieperdepiep hoera!
Aylin 1 jaar! Hieperdepiep hoera!
We steken onze handen uit de mouwen om het restaurant klaar te stomen voor het zomerseizoen.
We steken onze handen uit de mouwen om het restaurant klaar te stomen voor het zomerseizoen.
Het duurt niet lang voordat Aylin zich helemaal op dr gemak voelt bij ons.
Het duurt niet lang voordat Aylin zich helemaal op dr gemak voelt bij ons.

Terwijl ik zit te genieten van het voorbijtrekkende Turkse dorpsleven, hoor ik Salih roepen: ‘Goodmorning Sander and Sylvia, how are you? Ready for breakfast?’ Nou, wij lusten wel wat! Na een heerlijk Turkse gevulde boerenomelet, komt ook Marijke aanlopen met Aylin. Onze familie is voor nu compleet.

We genieten van de rust, kletsen lekker met elkaar en Sylvia en ik leren de licht verlegen Aylin langzaam kennen totdat ze zich helemaal goed voelt bij ons. Ik heb eindelijk  weer eens wat mannenpraat en de vrouwen… die kwebbelen er ook lustig op los! We genieten van iedere dag met Salih en Marijke en natuurlijk hun kleine schatje Aylin.

Heerlijk varen langs de schitterende kust van Turkije.
Heerlijk varen langs de schitterende kust van Turkije.
Een prachtige taart voor een prachtige kleine meid.
Een prachtige taart voor een prachtige kleine meid.

We wandelen in de prachtige omgeving, vieren de eerste verjaardag van Aylin, maken een schitterende tocht met een zeilboot, drinken een koud drankje in hun restaurant, Captain’s Table en eten echte Hollandse pot bij Salih en Marijke thuis. We hijsen ons zelfs in werkkleding om een steentje bij te dragen aan het klaarmaken van het restaurant voor het zomerseizoen. Likje verf hier, bestrating daar, puinruimen, schoonmaken… alsof we nooit anders hebben gedaan. Geweldig om deel uit te maken van het dagelijks leven in het kleine dorpje Söğüt aan de Middellandse Zee. Puur genieten, en vooral, voor nu: ons thuis!

2 gedachtes op “Weerzien van familie!

  1. Wat een heelrijk thuis voor jullie weer thuis kwamen. Genieten en ook in het dagelijkse leven meegaan. Een eerste verjaardag vieren van een prachtig nichtje. Een hele mooie afsluiting :)
    XXX

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!