Het is ‘s avonds laat als we op een bankje in een treinstation zitten te wachten op onze volgende trein. De hal zit vol Russen. Veel buitenlandse toeristen hebben we nog niet gezien hier in Rusland. Wel veel Russische toeristen. Voor ons vallen die niet zo op, ze spreken immers gewoon Russisch en gedragen zich ook zo. We herkennen ze alleen als ze, net als wij, op een kaartje kijken waar ze heen moeten en ze zien lezen in typische reisgidsen waar bijvoorbeeld Moskva op staat.

Toeristen uit China
Chinese toeristen. Volg het vlaggetje!

Dan is het weer zo ver. We kijken vol verbazing hoe dat iedere keer weer gaat. We hebben ‘ze’ al een paar keer gezien. ‘Ze’ komen in grote hordes, opeens, uit het niets. Rennen om een zitplekje te scoren. Met hun grote koffers, altijd op wieltjes, de vele fotocameraatjes, kleding in alle kleuren en natuurlijk grote zonnebrillen. ‘Ze’ stormen af op de lege plekken van de banken. Houden plekken voor elkaar vrij, maar dan wel alleen voor zijn of haar vriendje. Hevig zwaaiend, nog net niet springend, naar zijn of haar vriendje van de groep. “Kom bij mij zitten, hier is nog een plaatsje vrij!”. Wij moeten er iedere keer toch weer om gniffelen. Je ziet de russen kijken, met grote ogen en wat irritatie op het gezicht.

De Chinezen!

Lachende Chinezen. China.
Even lachen!

Op de bank waar wij zitten, zit nu helemaal rechts van ons een Chinese man, middelbare leeftijd. Hij zit in een boekje te lezen als er twee ‘stoere’ Russische jonge jongens aan komen lopen en tussen ons en de man gaan zitten. De man kijkt wat onzeker om zich heen. Pakt dan vastberaden zijn koffer en gaat snel op de bank tegenover ons zitten. Hij gaat naast twee gezellig kleppende Chinese dames zitten. Naast de dames, aan de andere kant, zit een hele magere Chinese man. Hij ziet er ongezond uit. Uitgebreid rochelend en hoestend kijkt hij van links naar rechts. Hij staat op, loopt naar de prullenbak, en spuwt daar een ferme klodder in. Daarnaast zit een Russische zwerver. Hij leest een boek, zowat met zijn neus over de bladzijdes schuivend. Maar trekt zich ogenschijnlijk van alle buitenlandse gasten niets aan. Daarnaast zit weer een Chinese man. Met zijn benen gestrekt en armen over elkaar lekker aan het dutten.

Met een glimlach op ons gezicht bekijken we tevreden dit hele tafereel. Kijken elkaar aan, en knikken. We zien uit naar China!

18 gedachtes op “Vooruitblik China

  1. Goede reis naar China en bedankt weer voor het verslag.
    Lekker goedkoop chinees eten misschien.
    nou geniet maar lekker van alle nieuwe dingen ik hoor het wel weer.
    gr.Monique en Theo

  2. Ja, leuk om te lezen, hoe jullie het beleven!
    Zie het tafereel voor .
    Dus op na China, zie jullie verslag tegemoet!
    Heel veel plezier met dit stukkie van jullie reis.
    Liefs van ons

  3. Veel plezier in China, ben benieuwd wat jullie daar allemaal gaan beleven, hoe lang blijven jullie daar! Groetjes Irma van Wijk

    1. Hoe lang weten we nog niet precies. We hebben in ieder geval een visum voor 2 maanden… Tijd genoeg om dit prachtige land verkennen, denk ik.

  4. In China zal je nog wat beleven. OP de grond spugen is daar héél gewoon en altijd met een heleboel mensen tegelijk ergens op af, dus alsof er een blik Chinezen wordt open getrokken. Dat wordt dus verbazing !!! houd je taai

  5. Hoi lieve schatten, Weer een prachtig verhaal we krijgen er geen genoeg van dus kom maar op met China . Maar eerst willen we weten hoe het in Mongolia was.

  6. Haha.. Ooh ooh.. die chinezen ook :p Vreemd volk 😉
    Veel reisplezier in de trans mongolië !

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!