We verbazen ons ontzettend, voornamelijk in positieve zin, over de Chinese bevolking. Ze zijn ontzettend open, gastvrij en behulpzaam. Toch zijn we in onze eerste weken China een paar mensen tegen gekomen met wat eigenaardige trucjes om geld te “verdienen”.

Riksja in Beijing
We zijn onderweg naar de Verboden Stad in Beijing. Het is een aardig stukje lopen en we zijn bijna bij de noord entree, als we worden aangesproken door een riksja bestuurder. ‘Folbidden City? Nolth entlance closed, I bling you to South entlance! Costs only thlee!’ We geloven niet dat de entree dicht is, maar voor 3 yuan (€ 0,40) is een ritje met een riksja best leuk. Toch gaan de alarmbellen van mijn intuïtie rinkelen. ‘Three yuan, right?’ roep ik vier, vijf keer voordat we opstappen. Ik krijg alleen een half bevestigend knikje, maar neem er genoegen mee, ik heb het tenslotte duidelijk gezegd. Na een leuk ritje door de hutongs, de oude sfeervolle wijkjes, stoppen we aan de rand van dit gebied in een smal verlaten straatje, de doorgaande weg op dertig meter afstand. De bestuurder gebaard dat hij niet verder mag. Een beetje morrend dat we niet voor de ingang worden afgezet, stap ik af, al weet ik dat we inderdaad vlakbij zijn. Ik wil hem de 3 yuan geven voor het ritje, maar dan begint de show. Hij kijkt verbaasd, ‘no thlee yuan, tleehundled!’ en haalt een kaartje met 300 yuan erop tevoorschijn. Aan mijn reactie ziet hij al snel dat ik dat niet ga betalen. ‘Ok, ok, thilty yuan’, doelend op dertig yuan. ‘Echt niet, drie yuan en daarmee basta!’ zeg ik. Na wat heen en weer geschreeuw en lichtelijke handtastelijkheden, stuur ik Sylvia voor me uit richting de hoofdstraat, gooi ik de drie yuan in z’n riksja. Boos pakt hij me bij mijn arm vast. Ik kijk hem vernietigend aan, ruk me los en loop rustig achter Sylvia aan zonder ook maar één keer om te kijken. Hij roept nog wat, maar verder hebben we geen last meer van hem. Missie oplichting toeristen mislukt.

Filmpje riksja:

Bus Chinese Muur
Ergens hadden we het al een keer gelezen en waren we gewaarschuwd, maar dat was al lang in de vergetelheid geraakt. We zitten in de bus richting Miyun, op weg naar de Chinese Muur bij Jinghanling. Hier moeten we overstappen op een minibus die ons het laatste stuk naar de Muur zal brengen. We weten dat we op het hoofdstation van Miyun uit moeten stappen. Bij de eerste halte in een buitenwijk van Miyun komt er een man de bus in, kijkt rond, spot ons en loopt haastig naar ons toe. ‘Jinshanling! Come, come!’ We kijken hem ietwat versuft aan en kijken daarna naar elkaar. ‘Hier moeten we er toch helemaal niet uit?’ Vragend kijken we naar onze medepassagiers, maar die laten niets los. Wij schudden nee naar de beste man. ‘Yes, yes, Jinshanling, come!’ zegt hij, maar wij blijven bij ons besluit en stappen niet uit. Zo snel als de man kwam, verdween hij ook weer. Nu beginnen de medepassagiers te lachen, hun duimen op te steken en van alles enthousiast tegen ons te zeggen in het Chinees. Geen idee wat, maar duidelijk is dat we er goed aan hebben gedaan niet met deze man mee te gaan. Deze mannen blijken de uit de bus genomen toeristen hele dure tours te verkopen. De toeristen kunnen geen kant op, omdat ze in een onbekende buitenwijk staan.

Bus Terra Cotta leger
Chinezen en vervoer is big business, waarin toeristen, als ze niet uitkijken, zomaar astronomische bedragen moeten betalen. Zo ook naar het Terra Cotta leger. Wij moeten op het centrale busstation in Xi’an de lokale bus 306 hebben, zo verzekerde de receptioniste van ons hostel. We spotten de bus al snel en lopen er naartoe. Voor de zekerheid laten we ons Chinese briefje met Terra Cotta leger aan de kaartjesverkoopster voor de bus zien. Ze doet wat vaagjes, wilt het briefje niet lezen en wijst alleen maar naar een bus die er naast staat. Bus 915, met een hoop schreeuwende mensen ervoor (zogenaamde proppers blijkt later). ‘Terra Cotta! Hurry, hurry, get in!’ roepen ze, terwijl de bus al langzaam naar voren rijdt. In de haastige chaos die ontstaat stappen er horden Chinese toeristen gauw in en ook wij willen snel instappen, de bus lijkt immers al te vertrekken. Toch vraag ik eerst nog de prijs. ‘Eighty yuan!’ wordt er geroepen. ‘Tachtig yuan?! Are you crazy?’ dat doen we echt niet en we draaien ons weer om naar bus 306. Enigszins onzeker stappen we bus 306 in. De receptioniste wist zeker dat het 306 moest zijn, dus hopen we maar dat het écht zo is. Bij het instappen ontdekken we een minuscuul glimlachje bij de kaartverkoopster en werpt ze ons in een fractie van een seconde een blik toe dat het goed zit. En ja hoor, uiteindelijk brengt deze ons voor 7 yuan per persoon naar het Terra Cotta leger!

Het maakt niet uit waar je heen gaat, hoe aardig de mensen ook zijn, overal vindt je mensen die op z’n minst op een opmerkelijke manier extra geld willen verdienen aan onwetende mensen. Zo lang je op je hoede blijft en goed naar je gevoel en verstand luistert, prik je hier al snel doorheen. Gaat het een keer fout, dan is dit goed voor je reiskarma, zoals Jelle Brandt Corstius zou zeggen.

16 gedachtes op “Trucjes om geld te “verdienen” in China

  1. Hieruit blijkt weer hoe goed jullie je voorbereid hebben denk ik zo te lezen. Toppers! Geniet ervan XXX

  2. Jullie hebben je goed verdiept, en voorbereidt op ieder deel van de reis en ook ter plaatse. Dus zit wel goed, maar blijft oppassen.
    Top van jullie, blijf nog maar lekker genieten.
    Liefs

  3. Overal ter wereld zullen toeristen belazerd worden. omdat ze de weg niet weten. Ook in Volendam, en in Amsterdam. In Aziatische landen zijn ze er meesters in. Op ons hebben ze het in Rome en in Frankrijk uitgeprobeerd, maar daar konden wij hen verstaan. Ga er van uit dat je prooi bent. Je maakt wel avonturen mee en je hebt héél wat te vertellen

    Dikke groeten, Opa en Oma

    1. Ja, en als je ze niet verstaat, is het verbazingwekkend hoeveel je aan iemand lichaamshouding kan zien. Die spreekt boekdelen!

  4. Jullie worden er steeds beter in om deze oplichters voor te zijn.
    Echte wereld reizigers zijn julle geworden.
    En het is ook nog goed voor je reis gamma.
    xxxxxx

    1. Langzamerhand pikken we ze er steeds makkelijker uit. En gaat het een keertje fout, dan is het goed voor ons reiskarma, zeggen we dan maar.

  5. Wat leuk dat jullie een filmpje hebben gemaakt! Leuk om te zien.
    Knap dat jullie zo goed om weten te gaan met die geldwolven haha. Spannend om te lezen hoor.

    1. Haha, dank je wel. We zullen proberen wat meer filmpjes te gaan posten. En wat betreft de geldwolven: we houden ze in de gaten!

  6. Leuk verhaal weer, de volgende keer moeten jullie HUN geld vragen om jullie te mogen vervoeren ,ha,ha. Dat zal een gekke gezichtsuitdrukking teweeg brengen denk ik.

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!