Al van jongs af aan heb ik last van astma en allergieën. Met name dieren zijn een ware trigger hiervoor. Rode ogen, niezen, loopneus, benauwdheid. Op Texel, bijvoorbeeld, kreeg ik het al benauwd van vijf minuten schaapjes aaien. Mongolië, een land dat werkelijk leeft van dieren, lijkt dan geen ideale bestemming voor mij. Met allergieën en astma naar Mongolië.

Slapen in een traditionele ger.
Slapen in een traditionele ger, dat wordt spannend!

Vanaf de dag dat wij zijn begonnen met onze reis, heb ik mij vrijwel nergens zorgen over gemaakt. De onzekerheid van wat er gaat komen, mogelijke ziektes, berovingen etc. Ik zie wel wat er gaat komen. Eén ding heeft mij echter vanaf dag 1 wel bezig gehouden. Mongolië. We moesten en zouden naar dit prachtige land, met zijn prachtige landschappen, mensen en dieren. Dat laatste maakt mij  ontzettend nerveus. Dit land leeft letterlijk van de dieren. Op het platteland houden de mensen hele kuddes geiten, schapen, paarden, koeien, yaks en zelfs kamelen. Alles van de dieren wordt gebruikt. De melk wordt gebruikt om te drinken en om yoghurt, boter, kaas,

Geitjes aaien, zonder problemen.
Geitjes aaien, zonder problemen.

koekjes, pannenkoeken en nog veel meer te maken. Het vlees wordt gegeten, de wol wordt geweven, leer voor de schoenen en jassen, enzovoort. Wij zouden slapen in gers, traditionele Mongoolse tenten waar de vele nomadenfamilies in wonen. Ook hierin zijn alle dekens, voering van de ger’s en dergelijke gemaakt van dierlijke producten. Kortom, dit is een perfect land voor mijn allergieën om eens goed te laten zijn tot wat ze in staat zijn!

Ruiter Sylvia waadt zich een weg door de steppe.
Ruiter Sylvia waadt zich een weg door de steppe.

Ietwat nerveus voor wat er komen zou, stapte ik uit de trein in Ulaan Bataar, de hoofdstad van Mongolië. Na een prachtige, lange dag in de auto, komen wij aan in ons eerste gerkamp. Dit is een toeristenkamp, dus de gers ruiken allemaal niet zo naar dieren. Voor het slapen gaan gaat het nog door mijn hoofd om mijn kussen, gevuld met schapenwol, om te ruilen voor mijn dikke vest, maar ik besluit de gok te wagen. De volgende ochtend word ik wakker. Geen rode ogen, niet benauwd, de eerste horde is zonde problemen genomen. De derde dag wordt het lastiger. Geen toeristen ger, maar een échte ger van nomaden. Als je binnenkomt ruik je al de geur van dieren. Een lichte, maar aangename, stalgeur. Matrassen zijn er niet. In plaats daarvan liggen we op een aantal wollen tapijten. Het bed is hard, maar we slapen snel. ’s Ochtends wordt ik wakker. Gelukkig, ondanks het harde bed, heb ik geen last van mijn rug en, wat nog belangrijker is, geen last van mijn astma, nog geen kuchje! Ook deze proef doorsta ik met vlag en wimpel.

Sander op het paard
Ook Sander op het paard, met een doek ipv een zadel.

Omdat het zo goed gaat, ga ik nog een stapje verder. Ik kom dicht in de buurt van dieren en aai ze. Geen probleem. Ik ga zelfs paardrijden, iets waarvan ik van tevoren dacht absoluut niet te gaan doen. Er zijn maar drie zadels en wij zijn met z’n vieren. De nomaden die met ons mee gaan hebben ook geen zadel, dus ik roep al gauw ‘ik offer me wel op en ga zonder zadel op het paard!’. Geen zadel, nog dichter bij het paard, nog meer haren. Dat beloofd niet veel goeds. Het paardrijden zelf was geweldig. De nomaden hielden in eerste instantie onze paarden aan touwtjes vast, maar ik mag al snel mijn eigen weg gaan van de nomaden, al vindt onze gids dat eigenlijk maar niks. Niet veel later mag ook Sylvia los en voordat we het weten galopperen we over de steppen, het paard verrassend goed onder controle hebbend. Sylvia netjes op de maat deinzend, met haar voeten in de steigbeugels. Ik met mijn voeten zwaaiend naar voren, terwijl ik alle klappen opvang met mijn achterste. Wat een lol hebben we!

De 2 stoere westerse nomaden!
De 2 stoere westerse nomaden!

Paardrijden zonder zadel zal ik niet zo snel meer doen. Niet vanwege m’n allergieën, daar heb ik geen seconde last van gehad, maar wel vanwege mijn billen. Die waren bont en blauw met een fikse schaafwond aan beide kanten. Ik kan je vertellen, de dagen daarna in het minibusje over zandweggetjes, met kuilen en gaten, waren geen pretje!

Komt het door de schone lucht? Ben ik er in het laatste jaar opeens overheen gegroeid? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik dolgelukkig ben in dit ongelooflijke land en alles wat het te bieden heeft, inclusief de dieren en al hun producten!

18 gedachtes op “Met allergieën en astma naar Mongolië

  1. Wonderen bestaan, en wellicht lag jouw wonder in Mongolië Sander. Fijn dat je zo intens van dit land hebt kunnen genieten! Op na het volgende avontuur/de volgende overwinning!
    Groetjes Irma

  2. Wat mooi zo’n ervaring wat zul jij je bevrijd gevoeld hebben Sander en gelukkig ,
    wij ook en wat een leuke foto’s jullie hebben zoveel plezier

    1. Ja, het was echt een last die van m’n schouders af viel. Zo zie je maar, gewoon alles uitproberen, al laat ik de pinda’s nog maar even liggen, ook op reis 😉

  3. Ongelooflijk Sander,
    Wat geweldig dat je daar zonder allergieën hebt kunnen genieten!!!
    Weet uit ervaring wat astma is en wat het met je doet.
    prachtig verslag weer en mooie foto’s ,
    Kan me voorstellen hoe geweldig vrij je voelt op die steppen.
    Ben bang voor paarden maar dit lijkt me geweldig!
    Groetjes liefs Els

    1. Ik kan me nog goed de nachten als kind herinneren, dat ik zwaar benauwd rechtop zat, wachtend tot ik mijn volgende medicijnen mocht innemen. Dit was echt een verademing.
      Paardrijden was echt super. Mocht je ooit deze kant op gaan, dan zal je zeker je angst overwinnen.

  4. Heerlijk die verhalen! Veel plezier verder! Wij gaan een reisje maken naar Toscane. Ook leuk…hahaha.
    Groetjes Theo en Marga

  5. Terug naar de natuur is zo gek nog niet blijkt maar weer.
    kunnen jullie nog meer van deze reis genieten, harstikken leuk.
    Gr Alex

  6. Wat een verhaal weer. Haha blauwe billen en geen kuchje . Je hebt dus nog even kunnen genieten van je ritje.

    1. Ja ik heb er nog heel lang van kunnen genieten. Vooral de dagen na het paardrijden, ‘genoot’ ik er in de auto bij iedere hobbel en kuil van.

  7. WAANZINNIG ! Wat een heerlijkheid geen astmatische reactie te krijgen.
    En dan volledig te genieten van de vrijheid die je ervaart op de rug van een paard :) En die blauwe plekken wennen wel hoor Sander, als je het op deze manier blijft doen wil je nooit meer anders. Geniet ervan jullie! XXX

    1. Nou, mijn billen dachten daar wel anders over, hoor. Paardrijden wil ik zeker nóg wel een keer doen, maar dan toch echt met een zadel! 😀

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!