Het is zo ver, nu gaan we dan “eindelijk” echt naar de Vietnamese zon, en wel met de nachttrein! Al een hele tijd hebben we niet meer gereisd met de nachttrein. De trein is onze favoriete vervoermiddel tijdens onze reis en dan in het bijzonder de nachttrein!

De treintickets van Hue naar Nha Trang.
De treintickets van Hue naar Nha Trang.

Zo’n drie kwartier voor onze trein vertrekt, staan we al op het treinstation. Heerlijk, we hebben er veel zin in. Zodra we de wachtruimte binnenlopen, botsen we bijna op een oudere westers uitziende man. Hij begint meteen vrolijk tegen ons te praten en al snel blijkt dat we op dezelfde trein wachten en ook bij dezelfde halte, morgen, weer uitstappen. Onze trein heeft een vertraging van ongeveer een uur, dus we gaan er maar bij zitten. De beste man komt uit Zwitserland. Hij praat maar door, als wij vier woorden hebben gezegd onderbreekt hij ons alweer en gaat hij weer verder met praten. Hij vertelt ons dat hij acht maanden per jaar door Azië reist en vier maanden per jaar thuis is. Hij spaart geld uit door maar om de dag te eten, drinken doet hij wel iedere dag en, geloof mij, echt niet alleen water en cola.

Als we net in de trein zitten, maken we nog even een lekker broodje klaar.
Als we net in de trein zitten, maken we nog even een lekker broodje klaar.

Hij weet zich een Nederlands liedje te herinneren “meisjes met rode haren”. Hij vaagt ons om het even voor hem te zingen, hij weet de tekst niet meer. Jammer genoeg moeten we hem teleurstellen. Ook wij weten de tekst van dit liedje niet, maar daar heeft hij een oplossing voor. “Weet je wat, we gaan naar een karaoke bar! Daar hebben ze dit nummer vast wel!” Hmm juist, dat wordt nog gezellig!

Eet smakelijk!
Eet smakelijk!

Vlak voor we de trein instappen, zegt hij dat hij morgenochtend, op het station waar we uitstappen, op ons zal wachten bij het ticketloket. Dan kunnen we een hotel vlak bij hem nemen. Na een mooie rit in de trein, heerlijk geslapen, stappen we de volgende ochtend uit op het treinstation van Nha Trang. Even zijn we in de verleiding om niet bij het ticketloket te gaan kijken of de man op ons zit te wachten. Maar we lopen toch naar het loket toe, en warempel, maar waar, de beste man zit daar! Sander zegt hem gedag, hij groet ons vriendelijk en heeft meteen weer van alles te vertellen. Maar toch klopt er iets niet, en al snel blijkt wat. Hij staat op, zwaait ons gedag en wenst ons nog een goede dag. Sander en ik kijken elkaar aan en barsten in lachen uit, hij is ons totaal vergeten! We lopen (stiekem opgelucht) naar buiten en stappen in een taxi, op naar het strand!

 

7 gedachtes op “Eindelijk weer een nachttrein

  1. Drank maakt meer kapot dan je lief is. Blijkt toch maar weer te kloppen. Maar het is soms ook wel makkelijk.

  2. Duuuuuuss! Blijkbaar zijn er overal op de wereld dus vage typen te vinden, maakt niet uit waar je komt.

  3. Goed verhaal! Jullie opluchting begrijp ik wel. Wat als hij jullie niet was vergeten en jullie op sleeptouw had willen nemen…

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!