De omgeving van Nong Khiaw is prachtig. Het dorpje ligt aan een riviertje, middenin het Karstgebergte. Het is een prachtige plek om lekker te relaxen en te genieten van het

heerlijke eten van de lokale restaurantjes. Maar wij willen meer zien. Je kunt hier fietsen, wandelen, kanoën en vast nog veel meer. Wij maken een trek in Nong Khiaw van 2 dagen.

Een klein, heel klein dorpje, bestaande uit 2 gezinnen.
Een klein, heel klein dorpje, bestaande uit 2 gezinnen.
Uitzicht op de rijstvelden aan het begin van de trek.
Uitzicht op de rijstvelden aan het begin van de trek.

De trek maken wij samen met 2 Nederlandse vrouwen, Henrieke en Ellen, en een gids, Put. We vertrekken ’s ochtends vroeg als de dag nog koel is, maar al snel begint de zon flink te branden en begint het behoorlijk zwaar te worden. De luchtvochtigheid is hier gelukkig niet zo hoog, en als we de jungle in gaan, houdt het dichte bladerdek de brandende zon buiten. We maken een prachtige tocht, al stijgend en dalend lopen we door het Karstgebergte, hebben we prachtige uitzichten en komen we kleine dorpjes tegen. Hele kleine dorpjes. Het kleinste dorpje bestaat uit 2 gezinnen, in totaal 9 personen, een tiental koeien, een paar volwassen varkens, zeker dertig biggetjes en nog het nodige pluimvee. We overnachten in een dorpje met zo’n 180 inwoners, in een homestay.

De twee gezinnen leven voornamelijk van de verkoop van biggetjes.
De twee gezinnen leven voornamelijk van de verkoop van biggetjes.
Avondeten! De haan in de pot liep een kwartiertje geleden nog vrolijk rond.
Avondeten! De haan in de pot liep een kwartiertje geleden nog vrolijk rond.
Onze slaapplek vanavond, niet slecht!
Onze slaapplek vanavond, niet slecht!
Het begint al wat zwaarder te worden.
Het begint al wat zwaarder te worden.

Als we ’s ochtends wakker worden, vertelt Put dat er die ochtend een jongetje van 1 jaar is overleden. ‘Het leek weer beter te gaan met het jongetje, maar vannacht ging het plots slechter’ verteld hij. Ineens wordt alles weer in perspectief gezet en realiseer ik mij hoe afgelegen we zitten. Wij vinden deze plek prachtig, maar delen de inwoners van dit dorp onze mening of is het bittere noodzaak dat ze hier wonen? Had het jongetje nog geleefd als er medische hulp was? Ik neig te zeggen van wel, ook al weet niemand wat het jongetje onder de lede had. Put is er helemaal beduusd van, net als de rest van de dorpsinwoners. Ik vind het bijzonder om te zien hoe de mensen de familie van het jongetje steunen. Er gaat iemand langs de huisjes en krijgt van ieder huishouden een goedgevulde zak rijst en wat geld voor de familie. Als we het dorp uitlopen de jungle in om verder te gaan, passeert een groep jongens ons die richting het dorp loopt met wat vers gezaagde planken. ‘Voor de kist’, zegt Put. Indrukwekkend om te zien hoe de mensen voor elkaar klaar staan op zo’n moeilijk moment.

Een van de laatste klimmen van de dag.
Een van de laatste klimmen van de dag.
De uitzichten zijn het klimmen meer dan waard.
De uitzichten zijn het klimmen meer dan waard.
We rusten even uit bij deze gigantische boom.
We rusten even uit bij deze gigantische boom.
Dat is nog eens een groot blad!
Dat is nog eens een groot blad!

We lopen verder, in gedachten verzonken, maar door de fysieke inspanning kan ik mijn gedachten enigszins verzetten en weer genieten van de omgeving. Nog een paar bergjes op en af en dan lopen we door de droge rijstvelden richting de rivier. Daar beginnen we aan ons laatste onderdeel. Het deel waarom wij specifiek deze trek hebben uitgezocht: we gaan kajakken over de rivier, terug naar Nong Khiaw. Het is een geweldige rit, met een paar flinke stroomversnellingen erin, waarbij we bijna omslaan. We kajakken op slechts een paar meter afstand langs badende waterbuffels. Het licht van de laaghangende zon tussen de bergen door is fantastisch. Na 2 uur komen we weer aan in Nong Khiaw. Prachtig!

Spelende kinderen langs het water.
Spelende kinderen langs het water.
Heerlijk kajakken over de rivier.
Heerlijk kajakken over de rivier.
We kajakken op slechts een paar meter van de waterbuffels.
We kajakken op slechts een paar meter van de waterbuffels.

Eenmaal aangekomen halen we onze bagage op en gaan weer op zoek naar een hotelletje. Dan lopen we toevallig een Nederlander tegen het lijf, die wij eerder in Myanmar ontmoetten. Enthousiast vertellen we over de trek. ‘Maar… komen jullie dan nu net terug van die trek? Jullie zien er nog zo fris en energierijk uit!’ zegt hij. En dat zijn we ook, vol energie door de nieuwe ervaringen. Totdat we onze hotelkamer binnenkomen, op bed gaan liggen en als een blok in slaap vallen.

7 gedachtes op “Een trek in Nong Khiaw

  1. Wat een mooi verhaal maar ook mooie foto’s vooral de foto van al die kleine biggetjes met die beer die zijn harem beschermd????:)

  2. Wat een indruk maakt het verhaal van dat jongetje. Maar wat kun je als in the middle of no where leeft?! Makkelijk om te zeggen maar het leven is hard daar. Geen tij dom naar het ziekenhuis te gaan of een dokter te laten komen, misschien ook geen geld. Wel een prachtige trek gemaakt

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!