Als we onze eerste dag in China zijn (Datong) wordt ons meteen duidelijk dat veel dingen, waarvan wij dachten ‘dat zal al lang niet meer zo zijn daar in China, dat was 10 jaar geleden zo’ nog echt zo zijn!

De boeddha bewaart de rust en kalmte
De boeddha bewaart de rust en kalmte

Na de lange treinrit van Ulaanbaatar (Mongolië) naar Datong (China) staan we om 8 uur in de ochtend op het station. We hebben dus nog lekker een hele dag in Datong! Nadat we snel een hotel gevonden hebben gaan we er op uit om de stad te verkennen. In het oude centrum bezoeken we het Huayan klooster. Het is een heerlijk rustgevend complex met mooie kloosterhallen. Overal hoor je rustige muziek en wordt er wierook gebrand.

Maar waar wij onze ogen naar uitkijken, zijn de mensen die er met ons rondlopen. Naar ons zwaaien en lachen. In het begin keken we nog wel eens achterom. Staat er misschien iemand achter ons waar ze zo naar zwaaien? Maar nee, die vriendelijke lach is echt voor ons bedoeld! Wanneer we even op een bankje zitten om wat te drinken, gaat er een jonge dame achter ons staan poseren en een ander voor ons om er foto’s van te maken. Ook

Wierrook offeren bij een tempel
Wierrook offeren bij een tempel

krijgen we een klein kind in onze handen geduwd om mee op te foto te gaan. En ja, het is hier (nog steeds) de gewoonte dat kinderen geen luier dragen maar een broek met een gat in het kruis aan hebben. En als ze dan moeten poepen/plassen gewoon even hurken, waar ze ook gaan of staan. Dus lekker met de blote bips op me arm en lachen voor de foto!

 

Wat een geweldige eerste dag in China!

 

22 gedachtes op “Een lach

  1. Ach aan die blote kinderbilletjes was je al gewend dus wat maakt dat nog uit. Nog veel plezier in China XX.

  2. Geweldig, ja jullie zijn lang. Aan aandacht geen gebrek dus.
    En Hettie Inge wij lachen ook heel veel toch!!

    1. Zie het al helemaal voor me…..kind op schoot voor de foto en als dank een drolletje op je schoot! Ruimen ze het wel van de straat op? Wat zal het anders stinken.

  3. Hoi Sylvia. Ben zelf in 2000 naar Peking geweest en heel herkenbaar wat je schrijft. Rochelen en spugen ze ook nog zoveel op straat?

    1. Geweldig he! Rochelen en spugen zien we nog wel, maar niet zo veel als het moet zijn geweest. De overheid heeft het verboden.

  4. Geweldig :) maar ik hoop voor jullie dat dat lieve kleine kindje niet zo deed als dat kleine jongetje dat ik nog wel eens in z’n blote billen bij z’n oom op schoot zette. Dat ging gegarandeerd mis 😉

  5. Jammer dat jullie er nou niet bij vertellen dat ie juist op dat moment dan z’n behoefte ging doen :p haha leuk verhaal

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!