We hebben het heerlijk op onze wereldreis. Maken fantastische dingen mee, zien heel veel en ontmoeten veel leuke mensen. Maar tijdens deze reis zien we soms ook heftig de realiteit onder ogen.

We zijn vanmorgen vroeg uit de veren. Op naar een lokale markt! Erg leuk om al die mensen op de markt te zien onderhandelen, eten, spelletjes spelen en soms (wat doe je anders als je even geen klanten hebt) even lekker een schoonheidsslaapje doen. Na een paar uurtjes op de markt, en een paar fijne souvenirs rijker, willen we naar de Tempel van de Hemel. Dit is redelijk dichtbij de markt, dus lopen we er naar toe. Onderweg komen we een fruitwinkel tegen en met een appel in de hand lopen we verder. Aan de overkant van de weg waaraan wij lopen, staan, in de eerst zo rustige straat,  veel mensen. Er hangt een rare sfeer. We staan alles een beetje bedenkelijk te bekijken. Er komt politie aan. Zodra wij willen oversteken, omdat we (zo nieuwsgierig als we altijd zijn) nu wel willen zien waar iedereen zo naar staat te staren. Komt er een ambulance aan, een man uit de menigte rent de weg op en gebaart heftig dat de ambulance hier moet wezen. Vier ambulance medewerkers springen met een brancard de auto uit. Op dat moment staan ook wij bij de menigte en zien waar iedereen naar staart. In een keer, totaal in shock, raak ik even in paniek. Ik zie een man in een uniform op de stoep liggen, overal bloed, en een behoorlijk gat in zijn hoofd. Even denk ik, ‘Wegwezen hier! Er is geschoten!’ Tegelijkertijd besef ik me dat als er hier zonet iemand vermoord is, echt niet iedereen zou blijven staan. Dan zou er vast totale paniek zijn ontstaan. Een van de ambulance medewerkers komt weer uit de menigte gelopen richting de ambulance. Daar zit de chauffeur klaar om snel naar het ziekenhuis te rijden. De medewerker kijkt de chauffeur aan en schud zijn hoofd, een alles zeggend gebaar op dit moment.Roos

De man op straat heeft net aan zelfdoding gedaan. Het is verschrikkelijk om te zien. Mensen hebben vaak vooroordelen over mensen die zelfmoord plegen of pogingen hier toe doen. Het zou bijvoorbeeld aandachttrekkerij zijn. Maar mensen doen dit niet ‘zomaar’.

Tijdens mijn opleiding tot verpleegkundige, in een van mijn eerste stages. Ontmoette ik eens een man, hij was mijn patiënt die dag. Een paar dagen eerder had hij een poging gedaan tot zelfdoding. Toen ik hem vroeg hoe het “nu” met hem ging, barstte hij in tranen uit. Ik was de eerste, die sinds hij in het ziekenhuis lag,  vroeg hoe het met hem ging. In het gesprek hierop volgend vertelde hij mij onder andere hoe ongelofelijk ongelukkig hij zich voelde. Dit gesprek is mij altijd bijgebleven. Op dit moment, nu ik zo iets vreselijks vlak voor me zie, denk ik hier ook aan. Wat vreselijk voor deze man. Dat hij zich zo voelde dat hij geen andere oplossing zag dan zelfdoding. Dat hij geen hulp heeft weten te vinden om van zijn nare gevoelens af te komen.

Onze gedachten gaan uit naar ‘de man’, zijn familie en iedereen die hem lief had.

15 gedachtes op “‘De man’ op straat

  1. hoi Sylvia, heel naar om dit mee te maken .Ik denk nu aan deze man en zijn familie. Jullie gaan je nu nog meer verbonden voelen met China en haar bevolking. .

  2. Hoi, Sylvia,
    Dit inderdaad een heftig verslag, vreselijk als je dit ziet!!!
    Maar zoals je ook al zegt er zit heel veel achter en je doet dit niet zomaar!!
    Het is jammer dat hij geen hulp heeft weten te vinden.of heeft gekregen.
    Want de juiste hulp daar gaat het om.
    Hier is hulp maar ook meteen veel oordeel!
    Ook nu vb hier is een baby in het park te vondeling gelegd!!!
    Hoe kan deze vreselijke moeder dit doen volgens internet, weinig mensen vragen zich af waarom???

    1. Hoi Els,
      Wat je zegt is zeker waar. Sommige mensen kunnen de hulp de ze nodig hebben niet krijgen en in Nederland zou er hulp moeten zijn, maar ook daar is het soms moeilijk om die voor de mensen die het nodig hebben te vinden.
      De oordelen zijn vaak oneerlijk. Mensen kijken maar vanaf hun eigen situatie.

  3. Ja wat heftig om zo dichtbij een zelfdoding mee te maken.
    Ik wil jullie ook nog eens laten weten hoe leuk ik het vind, dat jullie me op de hoogte houden, ik reis graag met jullie mee op deze manier, jullie doen op een levendige manier verslag met mooie foto’s, heel erg bedankt.

  4. Reizen is vaak leuk! Maar soms maak je ook verschrikkelijke dingen mee! Weten wij uit ervaring!

    Groetjes Mark en Petra

  5. Verdorie das naar maar wel echt de werkelijkheid! Een ervaring rijker ook al is deze niet positief

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!