Na onze bijzondere ontmoeting met het boeddhistische geloof bij de op 1 na heiligste plek van Myanmar, de Swedagon pagode in Yangon, kunnen wij niet wachten om naar de heiligste plek te gaan: de Kyaiktiyo pagode, beter bekend als de Golden Rock.

Na een enerverende treinrit, leggen we het laatste stukje af naar het dorp aan de voet van de berg waar de Golden Rock op staat.
Na een enerverende treinrit, leggen we het laatste stukje af naar het dorp aan de voet van de berg waar de Golden Rock op staat.
Het laatste uur naar de steen leggen we af per vrachtwagen.
Het laatste uur naar de steen leggen we af per vrachtwagen.

Ik heb er al veel over gehoord en gelezen. De steen staat op de rand van een afgrond en behoudt volgens de mythe zijn evenwicht door een zorgvuldig geplaatste haar van Boeddha. In de loop der jaren is er een kleine pagode op gebouwd en is de steen goud van kleur geworden door de vele pelgrims die er bladgoud op hebben geplakt. Ik zie het al helemaal voor me: ergens op een verlaten berg staat een gouden steen, balancerend op de rand van de afgrond, met allemaal biddende monniken er omheen die teder en voorzichtig stukjes bladgoud op de steen plakken. Genoeg gelezen: dat wil ik met eigen ogen aanschouwen!

Spelende kinderen bij de Golden Rock.
Spelende kinderen bij de Golden Rock.
Mooi bewerkte dakranden van een boeddhistisch gebouw.
Mooi bewerkte dakranden van een boeddhistisch gebouw.

Na een enerverende treinreis en een ritje achter in een pick-up truck komen we aan in Kimpun, waar we zullen overnachten. Het is een uur of 2 ’s middags en we zijn super nieuwsgierig, dus we gaan gelijk op weg naar de Golden Rock. Maar dat is zo makkelijk nog niet. Er staat een grote vrachtwagen klaar, met een open laadruimte. Daarin zijn over de breedte allemaal houten balken gemonteerd waarop wij plaats moeten nemen. Voor we het weten zitten we, samen met heel wat andere toeristen klemvast, als sardientjes in een blik, en dat is maar goed ook: de chauffeur scheurt over de kronkelende weg, langs diepe ravijnen, omhoog. Na een uur van links naar recht door elkaar geschud te zijn, zijn we er dan eindelijk: de Golden Rock!

De Golden Rocken! Onze hoofden staan zorgvuldig voor alle hekwerken.
De Golden Rocken! Onze hoofden staan zorgvuldig voor alle hekwerken.
Ondanks de toeristische entourage is het wel een prachtige locatie.
Ondanks de toeristische entourage is het wel een prachtige locatie.

Als we de gouden steen en de entourage er omheen zien, zijn we teleurgesteld. Het is een echte toeristische attractie geworden. Overal staan lelijke glimmende hekken, zie je toeristen lopen (veelal met spaghettibandjes en te korte broeken, ondanks de vele bordjes dat dit echt niet kan) en het boeddhistische geloof is vrijwel nergens in terug te zien.

Belletjes lijken in Myanmar een belangrijke rol in het boeddhisme te spelen.
Belletjes lijken in Myanmar een belangrijke rol in het boeddhisme te spelen.
De monniken draaien zich maar weg van de toeristische heisa.
De monniken draaien zich maar weg van de toeristische heisa.

Teleurgesteld gaan we op een trappetje zitten om wat te eten. Als we ons eten op hebben en de beelden die wij vooraf in ons hoofd hadden hebben bijgesteld, gaan we eens wat dichterbij kijken.

Midden in de toeristische hectiek zien we een groepje monniken bij de steen staan. Alsof er niemand anders is staan ze bij de steen, wetende hoe belangrijk de plek is voor hun geloof. Al biddend plakken ze kleine stukjes bladgoud op de steen.

Jaja, het is weer zo ver: even op de foto met toeristen uit eigen land! Wel even de handjes vasthouden hoor!
Jaja, het is weer zo ver: even op de foto met toeristen uit eigen land! Wel even de handjes vasthouden hoor!
De steen balanceert, en hoe! Wauw!!
De steen balanceert, en hoe! Wauw!!

Aan de linkerkant hangt de steen lichtelijk over een afgrond en aan de rechterkant lijkt hij stevig verankerd op de berg, maar als ik hurk om er een mooie shot van te maken, zie ik pas echt goed hoe bijzonder deze steen is. De steen balanceert werkelijk op de rand van de afgrond. Slechts een klein deel van de steen, aan de linkerkant, rust op de ondergrond, maar de rest van de steen hangt in de lucht. Je kijkt er zo tussendoor! Alsof een klein duwtje het grote gevaarte al naar benden kan laten kletteren. Het is een bijzondere openbaring en het mooie beeld dat ik vooraf voor mezelf had gecreëerd komt weer helemaal terug. Alleen dan met wat extra toeristen en hekjes.

7 gedachtes op “De heiligste plek van Myanmar: de Golden Rock

  1. Wat me nu zo fascineert is hoe ze het bladgoud “opplakken” aan de kant van de ravijn en bovenop de steen. Dat zou toch bloedlink moeten zijn. Zo’n ritje in de open vrachtwagen langs de ravijn is toch ook wel ” billenknijpend ” denk ik. Maar jullie als globetrotters zijn al heel wat gewend.!!

    1. Nou dat was ook het eerste wat ik mij af vroeg toen wij daar stonden. Ik heb geen idee hoe ze het doen. Iets in me zegt dat ze de delen waar ze niet bij kunnen eens in de zoveel tijd goud schilderen, vanaf een steiger. Aan de kant van het ravijn hebben ze zo’n 5 meter onder de steen een groot platvorm gemaakt, zodat je de steen ook vanaf die kant kan bewonderen.

  2. Erg bijzonder. Wel jammer van die hekken maar noodzakelijk. Het is wel een populaire bestemming en met reden!

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!