‘s Morgens vroeg stappen we in een riksja en worden we naar de bus gebracht. De bus rijdt in zo’n 3 uur naar de grens tussen Cambodja en Thailand. Het is tijd om Cambodja weer uit te wandelen, bye bye Cambodja.

Achter op de scooter met een kruiwagen in je handen. Hier is het mogelijk.
Achter op de scooter met een kruiwagen in je handen. Hier is het mogelijk.

Met onze backpacks op lopen we samen met nog veel meer toeristen voorbij de douane van Cambodja en krijgen we er weer een stempel bij in ons paspoort. Dan moeten we de weg oversteken; alleen aan de linkerkant mogen we het land uitlopen, rechts is voor mensen die Cambodja binnenkomen. Het is er een drukte van jewelste. Voorbij de grens van Cambodja en voor de grens van Thailand staan allemaal enorme casino’s. Het krioelt er van de mensen die een van beide landen in willen, verkopers met overvol geladen scooters en auto’s die moeten wachten op toestemming om door te rijden.  Ik kijk mijn ogen uit en herinner mij vaag iets dat ik dit eens gezien heb op de tv, nog in Nederland. Er hangt een fijne sfeer, ik kan altijd erg blij worden van dit soort momenten en plekken. Heerlijk die ongeregeldheid en de drukte, iets wat in beter georganiseerde landen echt niet zou kunnen.

Er kan vast nog wel wat bij, denk ik.
Er kan vast nog wel wat bij, denk ik.

We hebben het, ondanks de extreem drukkende hitte, erg naar ons zin gehad in Cambodja. Weer veel moois gezien en aardige, gastvrije mensen ontmoet, met als hoogtepunt het onbeschrijflijke Angkor Wat. We beginnen wel te merken dat we naar het einde van onze wereldreis toeleven. We hebben bijvoorbeeld minder de drang om alles te zien en te doen. Ook zien we er naar uit om niet meer uit onze rugzak te leven en die ‘iedere keer weer’ in te pakken en voor langere tijd op een plek te blijven.

Voor nu zeggen wij, bye bye Cambodja, het was me een waar genoegen om u ontmoet te hebben!

 

2 gedachtes op “Bye bye Cambodja

  1. Als ik die foto zie denk ik meteen aan een liedje, ik heb mijn wagen vol geladen vol met allemaal…………wat een leuke foto.En nu op weg naar het volgende.

  2. Je vraagt je af hoe zo’n volgeladen auto [ ?] veilig door de straten kan rijden. Ik neem tenminste aan dat hij van punt A naar B moet rijden. “Dode hoek ” nooit van gehoord !!
    Zulke situaties hebben we [ en jullie ] ook in China gezien maar dan op de fiets of kar. Jullie gevoelens tav het einde van jullie reis kan ik ook begrijpen. Ik denk dat iedereen dat heeft aan het einde van een rondreis, hoe lang of kort dat moge zijn. Daar komt nog bij dat jullie al heel lang jullie familie niet meer gezien hebben. Nou jullie zijn welkom in Nederland !!

Laat ons weten wat je vind van deze post. Geef een reactie!